طبیعت‌گردی یا اکوتوریسم را سفر به مناطق طبیعی با احساس زیست نسبت به حفظ محیط و مردم محلی تعریف می‌کنند.

به گزارش خبرنگار ستاد پژوهشی پژوهشکده گردشگری جهاددانشگاهی دکتر جعفر خیرخواهان، پژوهشگر گروه اقتصاد شهری پژوهشکده گردشگری جهاد دانشگاهی، صبح امروز با ارائه مطلب فوق مشاهدات خود از کشورهای کنیا و تانزانیا را در نشست علمی پژوهشکده گردشگری ارائه نمود.

این پژوهشگر گروه اقتصاد شهری پژوهشکده گردشگری در این نشست گفت که اسفندماه 90 به صورت کوله‌ به دوش (Backpacker) سفر کرده و در اقامت‌گاه‌های ارزان قیمت (Hostel) به سر برده است.

وی کشورهای  آفریقای جنوبی، مصر، مراکش و تونس را به عنوان قطب‌های اصلی گردشگری آفریقا معرفی کرد و شرق آفریقا شامل دو کشور کنیا و تانزانیا را هم در رتبه های بعدی جای داد.

وی افزود: مساحت دو کشور کنیا و تانزانیا بر روی هم تقریبا به اندازه مساحت کشور ایران است و تنوع گونه‌های حیوانی و گیاهی در آنها بسیار زیاد است. کشور تانزانیا در کنار کشورهای برزیل، اندونزی و کنگو توانسته است در ردیف چهار کشور فوق تنوع طبیعی قرار بگیرد.

به گفته دکتر خیرخواهان این دو کشور تلاش‌های خوبی برای جذب گردشگر کرده‌اند و سرمایه‌گذاری خارجی در بخش گردشگری روبه توسعه است.

او معتقد است کشور ایران نیز جاذبه‌های متنوع طبیعی فراوانی دارد که قابل مقایسه و رقابت با این دو کشور است اما متاسفانه بهره‌برداری مناسبی از این دارایي‌ها و ثروت طبیعی نمی‌شود.

دکتر خیرخواهان کنیا را کشوری معرفی نمود که حیات وحش، سواحل، کوه‌ها و دشت‌ها و فرهنگ‌های سنتی همگی در یکجا جمع شده است؛ این کشور از جنبه قبایل ماسایی مارا، بزرگترین مهاجرت حیوانات در جهان، علفزارهای گسترده (ساوانا)، و شکار و طبخ گوشت مشهور است. جمعیت آن 40 میلیون نفر و درآمد سرانه 1700 دلاری (برابری قدرت خرید) دارد.

وی افزود: در کشور تانزانیا، سافاری‌های (safaris) حیات وحش در پارک‌های مشهور طبیعی، صعود به قله کیلیمانجارو بلندترین قله آفریقا، جزایر رویایی و سواحل دریا و بادهای موسمی، دریاچه‌های زیبا و مشاهده انواع حیوانات میسر است.

وی بیان کرد: منابع حیات وحش تانزانیا در بین بی‌نظیرترین و زیباترین‌های جهان است و شهرت جهانی دارد. دشت‌های سرنگتی (به معنای بی‌انتها)، منطقه تماشایی گورونگورو، دریاچه مانیارا و سواحل شنی کناره اقیانوس هند، جزایر ادویه زنگبار و غواصی در اعماق آب جزایر مافیا و پمبا از جمله جاذبه‌های طبیعی آن هستند. همچنین نخستین سکونتگاه‌های بشر که مکان کشف ردپای انسان نخستین است. فرهنگ و هنر ماسایی، نقاشی و مجسمه‌های با چوب ebony (آبنوس) در آنجا دیده می‌شود.

به گفته این پژوهشگر پژوهشکده گردشگری بر طبق آخرین آمارهای جهانی مشخص می‌شود که 1400 هزار گردشگر خارجی از کنیا و و 770 هزار گردشگر خارجی از تانزانیا دیدن کرده‌اند. اما درآمد کنیا و تانزانیا از گردشگر خارجی به ترتیبب 700 میلیون دلار و 1250 میلیون دلار بوده است. 

وی ادامه داد: تانزانیا تنها کشور در جهان است که بیش از 25 درصد مساحت خود را به پارک‌های ملی حیات وحش و مناطق حفاظت‌شده اختصاص داده است. تانزانیا در اواخر دهه 1980 از سوسیالیسم به سمت اقتصاد بازار آزاد و بخش خصوصی حرکت کرد و سرمایه‌گذاری فراوانی را جذب نمود. اما هنوز جای کار بسیار است تا پیوند این بخش با سایر بخش‌های اقتصاد تقویت شود و نشت به خارج کاهش یابد. همچنین کیفیت خدمات و زیرساخت‌ها باید اصلاح شود و راهبرد گردشگری به نفع فقرا اتخاذ گردد.

دکتر خیرخواهان اظهار داشت: معدن و گردشگری دو بخش اصلی دریافت کننده سرمایه خارجی بودند که هر کدام 30 درصد و 14 درصد را دریافت کردند. سهم کشاورزی فقط 7 درصد بود. درآمد گردشگری دایما افزایش یافت و از 260 میلیون دلار در سال 1995 به 1250 میلیون دلار در سال 2010 رسید.

وی افزود: در تانزانیا اداره حیات وحش که زیر نظر وزارت منابع طبیعی و گردشگری تانزانیا فعالیت می‌کند متولی حیات وحش است. سایر ادارات این وزارتخانه عبارتند از اداره گردشگری، اداره آثار باستانی، اداره جنگل و اداره شیلات.

دکتر خیرخواهان اظهار داشت: در سالهای اخیر شاهد برنامه همگرایی منطقه‌ای برای توسعه گردشگری هستیم. تاکنون هر کدام از کشورها پافشاری می‌کردند که آنها تجربه گردشگری بهتری نسبت به سایرین ارایه می‌دهند. اما اینک درصدد تبلیغ و ترویج گردشگری در قالب منطقه شرق آفریقا هستند به طوری که جذابیت‌های طبیعی به صورت یک بسته واحد ارائه شود. هر کشور جاذبه‌های طبیعی خود را با جاذبه‌های کشورهای همجوار ترکیب کرده و به گردشگر عرضه می‌کند.

این نشست با پرسش و پاسخ خاتمه یافت.

انتهای خبر