جلسه کارگروه اسکان غیررسمی درخصوص «رویکردهای مطرح برای توسعه اجتماع محلی در سکونتگاه‌های غیررسمی» با ارائه خانم سیمین فروغ زاده در تاریخ 3 دی ماه در سالن شورا پژوهشکده گردشگری برگزار شد.

هدف از این ارائه معرفی الگوی توانمندسازی و اقدامات انجام شده در ایران بود که محقق ابتدا آن را در چارچوب کلی‌تری با عنوان رویکردهای توسعه اجتماع محلی (نیاز مبنا و توسعه مبنا که هریک مردم یا مکان را هدف قرار می‌دهند و سیاست‌هایی را بر اساس آن اعمال می‌کنند) توضیح داد.

طبق این چارچوب، توانمندسازی به عنوان پیامد رویکرد دارایی مبنای مردم‌گرا معرفی شد که نخستین بار در سطح جهانی در دهه 1980 به عنوان یکی از شیوه‌های مقابله با اسکان غیررسمی  طرح می‌شود و در ایران پس از گذشت نیم قرن، چارچوب‌های قانونی و نهادی آن در سال 1382 با تصویب سند ملی توانمندسازی و تشکیل ستاد ملی توانمندسازی در سال 1383 پایه‌ریزی شد.

پس از آن محقق به طرح مواردی پرداخت که خلاء‌ها و نقایص مطالعات انجام شده در این زمینه را نشان دهد.

از یک سو اقدامات انجام شده دولتی در برخی از استان‌های کشور و کاستی‌های موجود در آن اعم از توجه یک بعدی به جنبه‌های کالبدی، بهداشتی، اقتصادی و... همچنین کم‌توجهی به ابعاد اجتماعی و دور شدن از مبانی نظری روش توانمندسازی است و از سوی دیگر بی‌توجهی به مشارکت همه جانبه مردم در تصمیم‌گیری‌ها و نادیده انگاشتن سرمایه‌های انسانی و اجتماعی برآمده از درون این اجتماعات و علاوه بر آن افزایش روزافزون جمعیت در سکونت‌گاه‌های غیررسمی است.

محقق با طرح موارد فوق اینگونه نتیجه گرفت که  نشانی از دگرگونی و تحول در این سکونت‌گاه‌ها در سطح کشور و حتی برخی از آنها دیده نمی‌شود. لذا موفقیت این طرح‌ها زیر سوال رفته است و پرونده اسکان غیررسمی همچنان در ایران  باز است و همچنان به صورت یک مساله بزرگ و پیچیده باقی مانده است.