دکتر حامد بخشی گفت: هر گونه رفتاری که به صورت عامدانه و آگاهانه انجام می شود و به اموال عمومی یا خصوصی دیگران آسیب می زند وندالیسم است و طبقه بندی مشخصی ندارد اما معمولا زمانی که تخریب، ناظر به اشیاء و پدیده های فرهنگی باشد، وندالیسم فرهنگی نام می گیرد.

عضو هیات علمی گروه پژوهشی جامعه شناسی گردشگری پژوهشکده گردشگری جهاد دانشگاهی خراسان رضوی در گفت و گو با روزنامه خراسان می افزاید: برخی وندالیسم ها از جنس صدمه به اشیا است، بعضی  از جنس از بین بردن یا دفرم کردن اشیا و گونه ای از جنس ابراز یک مطلبی است که با آگاهی از صدمه زنی آن بروی اموال عمومی  و خصوصی دیگران انجام می شود همچنین برخی رویکرد  هنری دارد مثل گرافیتی که روی دیوار کشیده می شود.

وی با ذکر اینکه ریشه این کجروی اجتماعی چند وجه دارد؛  بیان می کند: «آنومی» یا ناهنجاری اجتماعی در برخی موارد زمینه شکل گیری وندالیسم است در این خصوص انسانهایی که پیوستگی و انسجامی با جامعه ندارند دلیلی نمی بینند که عصبانیت خود را روی اشیاء دیگران و یا اموال عمومی تخلیه نکنند. وجه دوم، عصبانیت افراد نسبت به هر چیز از جمله طبقه مرفه، حکومت و... است و وجه سوم نیز ابراز وجود و هویت افراد است که در آن مورد، قصد اصلی تخریب نیست ولی افراد می دانند که این کار منجر به تخریب می شود مثل گرافیتی ها و شعارها.

مدیرگروه جامعه شناسی گردشگری پژوهشکده گردشگری در خصوص هزینه های وندالیسم برای اجتماع خاطر نشان می کند: هزینه های وندالیسم از یک سو هزینه های فیزیکی و مادی برای احیای و بازسازی پدیده های تخریب شده  را در بر می گیرد، از دیگرسو به نازیباسازی  شهر و اجتماع می انجامد و هزینه سوم، ترویج برخی از رفتارهای وندال است. در واقع وقوع هر وندالیسم، رفتار مشابه دیگری را در این زمینه ترویج می کند. 

وی درباره راهکار این معضل عنوان می کند: اگر  افراد وسایل عمومی را تخریب می کنند دیگر آن را جز اموال خود نمی دانند، پیوندی با آن حس نمی کنند و جزء هویت و پیوستگی شان با اجتماع نیست لذا اگر ما پیوند اجتماعی جامعه را تقویت کنیم وندالیسم کنترل خواهد شد. 

بخشی ادامه می دهد: از منظر نظریه «پنجره های شکسته» نیز می توان به این موضوع نگاه کرد به این ترتیب که اگر ما محیطی مرتب داشته باشیم وندالیسم در آن شکل نمی گیرد اما اگر محیطی صدمه دیده باشد، مثل خانه ای که پنجره هایش شکسته است؛ افراد به شکستن باقی پنجره ها ترغیب می شوند لذا حذف سریع وندالیسم و زدودن آن از چهره جامعه راهکار جدی است که باید پیگیری شود. 

وی تصریح می کند: به طور کلی در جوامع نامنظم و آشفته که ناهنجاری های بیشتری وجود دارد قاعدتا وندالیسم بیشتر رخ می دهد در ایران نیز به خاطر اینکه انسجام اجتماعی جامعه ما آسیب دیده است و شکاف فرهنگی اجتماعی بین ملت دولت وجود دارد به نسبت کشورهای غربی وندالیسم بیشتری رخ می دهد.