ملاحظه ای برای افزايش بهره وری در توليد و کاربست اسناد بالا دستی پژوهشی”  عنوان یادداشتی از دکتر آرش قهرمان، عضو گروه پژوهشی جامعه شناسی پژوهشکده گردشگری است که در آن در صدد پاسخ به اين سوال است که چگونه  توليد يک سند  مديريتی  می تواند مرجعيت علمی برای تدوين کننده گان آن به همراه داشته باشد.

به گزارش پژوهشکده گردشگری دکتر قهرمان در یادداشت خود آورده است: جهاد دانشگاهی به همت پژوهشگران زبده و با تجربه خود ، افتخار توليد چندين سند بالا دستی در حوزه های اشتغال ، گردشگری وآمايش را در سالهای اخير داشته است . يادداشت کوتاه ذيل در صدد پاسخ به اين سوال است که چگونه می توان ظرفيت های بهره وری در حوزه استناد دهی به اين توليدات را افزايش داد و چگونه توليد يک سند مديريتی می تواند مرجعيت علمی برای تدوين کننده گان آن به همراه داشته باشد.

يک رکن مغفول در تنظيم سند بالادستی و حتی پياده سازی يافته های پژوهش های ساده ؛ ظرفيت سازی برای متقاعد نمودن بهره برداران در بهره برداری از ان است . سندی که اشتراک نظر و اجماع واقعی بر ضرورت و نحوه کاربست آن نباشد ؛ مورد توجه قرار نمی گيرد ؛ شان استنادی نمی يابد . و با هر هزينه ای که توليد شده باشد ؛ به بوته فراموشی سپرده خواهد شد.

داستان سرايي يا تدوين روايت(1) تلاش يک رهبر(2)برای قابل فهم و پذيرش نمودن يک رويا (3)در يک سيستم است . رويا است که به مثابه يک آرمان مشترک شور (4) انسجام (5) و کار تيمی را ميسر می کند . به مسير حرکت معنا می بخشد . کنش اعضا را از جستجوی انتفاع مستقيم و مادی به سمت انتفاعهای غير مستقيم و غيرمادی سوق می دهد. رويای مشترک است که به اهداف و ارزشهای ذينفعان در چهارچوب موضوع مطالعه انسجام می بخشد و چرايي يک مسير را توجيه می کند.

نقش مسئول پروژه، تسهيلگر اجتماعی در متقاعد سازی ذينفعان در نظام انتفاع موضوع مطالعه است .حتی اگر بخشی از اين ايده ، در طرح های پژوهشی پژوهشکده مورد توجه قرار گيرد ، وجه تمايز برجسته و درخشانی در جذب بهتر کلان طرح ها را برای ما پديد خواهد آورد . چرا که در اين رويکرد تيم تحقيقی افزون بر توليد محتوا يا پژوهش مورد نظر ، التزام و همراهی خود به پس از پژوهش را هم نشان می دهد .و پيشنياز کاربست يافته را هم به کارفرما معرفی می نمايد.

مساله ديگر در توليدات پژوهشی که چگالی بالای داده ها است ؛ مساله اين است که معمولا دامنه توجه (6) مديردر هجمه اطلاعات مختلف بسیار کمترمی شود. این کاهش به معنی گذر سریع از مطالب بدون مطالعه دقیق آن‌ها و در نهایت تاثیر گذاری کمتر آنها است. پس چاره کار چیست؟ «توليد محتوای تعاملی» که به آن الگويي در فرايند توليد گفته می‌شود که کاربر با شیوه‌هایی ـ بیش از مطالعه‌ ـ با محتوا ارتباط برقرار می‌کند. يعنی تلاش برای آنکه مخاطب خود را در دامنه توجه شما ببيند و احساس بکند در اين توليد يا بهينه سازی آن مشارکت داشته است . تجربه کلان پروژه توسعه کمی و کيفی زيارت را که در اوايل دهه 1390 اجرا شد را با همين ملاحظات مرور کنيم. اين طرح به لحاظ بودجه و نظام پشتيبان سياست گذار هيچ محدوديتی نداشت . بالغ بر سه ميليارد تومان هزينه پژوهشی ـ ستادی آن بود؛ استانداری و سازمان مديريت هم پشتيبان آن بودند ؛ اکنون پس از حدود يک دهه از ان می توان اطن سوال را پرسيد که چگونه می توانست به دستاوردهای بيشتری برسد و مرجعيت سياست گذاری و اجرا در حوزه زيارت و گردشگری مشهد را داشته باشد ؟

کوتاه سخن انکه روايت پردازی با کمک تصوير سازی محقق می شود. الگوها، روندها و تغییرات را ساده سازی و آشکار می‌کنند.و کمک می نمايد که بهره بردار بتواند با محصول نهايي پروژه رابطه حسی و عاطفی برقرارکند.و با پروژه شما عکس يادگاری بگيرد !

1: storytelling
2:leader
3:dream
4:passion
5:integration
6:Attention Span