" چرا از موضع گردشگری، ميراث فرهنگی را تکریم نمی کنم؟" عنوان یادداشت کوتاهی از دکتر آرش قهرمان، عضو گروه پژوهشی جامعه شناسی گردشگری پژوهشکده گردشگری است که در پی پاسخ به این سوال است که آیا ارتباط گردشگری با ميراث فرهنگی يک ارتباط ذاتی و ارگانیک است یا ارتباط صرفا سازمانی و نهادی؟؛ متن کامل یادداشت را در ادامه می توانید بخوانید.

صبر کردم  که از ایام نکوداشت میراث فرهنگی بگذرد. دقت کردم خیلی از فعالان گردشگری به مناسبت آن ایام، یادداشت هایی در نکوداشت ميراث فرهنگی گذاشته بودند. اما سوال پايه این است که آیا ارتباط گردشگری با ميراث فرهنگی يک ارتباط ذاتی و ارگانیک است یا ارتباط صرفا سازمانی و نهادی؟

پلتفرم نرم اجرایی گردشگری ، زمینه ای چابک ، نوآور ، ناظر به آینده و لذت گرا است. درحالیکه پلتفرم نرم اجرایی ميراث فرهنگی، زمینه ای موقر ، با ثبات ، ناظر به گذشته و معنا گرا است.حضور همزمان و ناصواب گردشگری و ميراث فرهنگی در یک وزارت خانه نباید مارا دچار خطای شناختی در ارتباط این دو ساحت مستقل نماید.

پر واضح است که منکر ظرفیت های میراثی کشور برای تقویت گردشگری نیستم. از ماهیت گردشگری فرهنگی- تاریخی هم غافل نمی باشم. متوجه ذخائر میراث ملموس و ناملموس ایران عزیز هم هستم. اما تلاش کردم در نکوداشت میراث فرهنگی از موضع گردشگری سخنی نگویم تا این ارتباط سازمانی و نهادی به حساب رابطه ذاتی و ارگانیک گذاشته نشود.

مقایسه رتبه بندی کشورها به لحاظ ظرفیت های میراثی و درآمدهای حاصل از گردشگری گواه دیگری بر این مدعا است.تلاش کردم در این کژراهه پر تردد  قدم برندارم.کوتاه سخن آنکه میراث فرهنگی و گردشگری  دارای صرفا ارتباط نهادی- سازمانی و فاقد ارتباط ذاتی -ارگانیک هستند. بنابراین ميراث فرهنگی مستقل از  گردشگری است.